dailies
Tuesday, February 13, 2007
-9:59 AMهنوز برای من،آزادی محترم ترین چیز در دنیاست.البته این باعث شد باده هایی را بچشم که دوست نداشتم،کارهایی بکنم که نباید می کردم و دیگر تکرار نکردم،داغ زخمهای بسیاری بر جسم و جانم بماند،بعضی ها را برنجانم...هرچند بعدها پوزش خواستم،چرا که پی بردم اجازه ی همه کار دارم،جز آن کسی را وادار به پیروی از جنون و عطش زندگی خودم بکنم.از رنجهایم پشیمان نیستم،داغ زخمهایم را مثل مدال حمل میکنم.می دانم بهای آزادی سنگین است،به سنگینی بهای بردگی، تنها تفاوتش این است
که این بها را با لذت و لبخند می پردازی ،هرچند لبخندی آمیخته به اشک
((زهیر))