با چي شروع بايد كرد؟ با گذر از كوچه هاي خاكستري انزوا؟ انزوا... از همان جنسي كه تك تك ما در درونمان نهفته داريم و شبها كه ميخوابيم – حتي بعد از هماغوشي داغ و ملتهب – آنچنان ما را در بر ميگيرد كه خواب گويي قدم نهادن به دنياي مرگ است... به اوج انزوا. و بعد انوار خورشيد تن طلايي خطوط انزوا را به تاريكي ميراند و آن گاه من ميمانم و من ...تو و تو ... او و او
مرا نترسان دوست
مرا نترسان يار
مرا نترسان خوب
كه من نميترسم
من از سرودن منظومه هاي آتش رنگ

در برودت اين شبگير،‌هراس ندارم

با چي شروع بايد كرد؟ با گذر از كوچه هاي خاكستري انزوا؟ انزوا... از همان جنسي كه تك تك ما در درونمان نهفته داريم و شبها كه ميخوابيم – حتي بعد از هماغوشي داغ و ملتهب – آنچنان ما را در بر ميگيرد كه خواب گويي قدم نهادن به دنياي مرگ است... به اوج انزوا. و بعد انوار خورشيد تن طلايي خطوط انزوا را به تاريكي ميراند و آن گاه من ميمانم و من ...تو و تو ... او و او
مرا نترسان دوست
مرا نترسان يار
مرا نترسان خوب
كه من نميترسم
من از سرودن منظومه هاي آتش رنگ

در برودت اين شبگير،‌هراس ندارم